NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zbliża się mrok.
Mrok, który pochłonie...
wszystko.
Przez tysiące lat
północne królestwa Unauwen i Dagonaut
prowadziły wojnę z krainą z południa,
znaną tylko jako Eviellan.
Przez tysiące lat Eviellan stawiało opór.
Aż do teraz...
gdy bezwzględny zdobywca rzucił tamtejsze plemiona na kolana.
Był to najmłodszy syn króla Unauwen,
książę Viridian.
Książę, którego apetyt na władzę jest tak wielki,
że cały świat obawia się jego planów.
Ostatnia nadzieja.
Starożytna przepowiednia o bohaterze,
który powstanie i pokona mrok.
Lecz bohater
ciągle się nie objawił.
DAGONAUT — 3000 MIL NA PÓŁNOC
Ragnall?
Nie śpisz?
Dzień dobry.
Ragnall?
Paniczu?
Paniczu Tiuri, kolejne spóźnienie.
Bors już czeka.
Ci głupcy strasznie hałasują.
Nawet gołębia nie złapiemy.
Fantumarze, nie.
Ten jest mój.
Arman?
Idź po jelenia.
Twój syn naprawdę weźmie udział w próbach?
Ma 15 lat, to już czas.
Arman za tydzień skończy 15 lat.
Silny jak wół.
A Tiuri słabszy od zająca.
Siła to nie wszystko, Fantumarze.
Brakuje mu siły, ale nadrabia zdolnościami i szybkością.
Bokiem, Tiuri, bokiem!
Zbijaj ciosy, nie blokuj!
Kontra!
No już!
Instynkt walki jak u nadziewanej kaczki.
Sir Tiuri.
I?
Chłopiec się stara, panie.
Widać pewną poprawę.
Pokaż.
Nie mamy całego dnia.
Tiuri.
Tiuri?
Musi się nauczyć.
- Świat też mu nie odpuści. - Ojcze...
Tiuri, krwawisz.
Nie dam rady.
Nigdy nie będę rycerzem.
Dasz radę.
- Bors mówi... - Bors chce mieć pracę.
- Jest ci ciężko, wiem. - Nie.
Nie pasuję tu.
- My nie pasujemy. - Nieprawda.
Kim on był?
Kim był mój ojciec?
- Mówiłam ci. - Nieprawda.
Bo przeszłość jest za nami.
Sir Tiuri to twój ojciec.
- Nie dam rady być jego synem. - Dasz.
Jeśli się skupisz...
Wiem, do czego jesteś zdolny. Zrób to, a ci się uda.
Zostaniesz rycerzem.
Ignoruj Armana.
Martw się mną.
Nazywam się Iona.
- Ja jestem... - Tak.
Wszyscy cię znamy.
Jej Wysokość!
Od czasów pierwszych królów
wybieraliśmy naszych wojowników, patrząc nie na pochodzenie
czy majątek.
Jest to zaszczyt, którego nie można kupić.
Tylko kobiety i mężczyźni, którzy przetrwają te próby,
zasługują na tytuł rycerzy Dagonaut.
Już jutro
rozpocznę te igrzyska w towarzystwie księcia Iridiana,
syna największego sprzymierzeńca Dagonaut,
króla Unauwen.
Pani...
Czy coś się stało?
Wprost przeciwnie.
Masz każdą z kończyn, oboje oczu i...
Miłą odmianą jest też brak czyraków, kurzajek i łysiny.
Zapewne będę musiała za ciebie wyjść.
To miło, że będę mogła oddychać.
Jesteś za dobra, o pani.
Choć nie życzę ślubu ze mną najgorszemu wrogowi.
Czy plotki są prawdą?
Twój brat zwyciężył w Eviellan?
Viridian dokonał czegoś, co nie udało się czterem pokoleniom generałów.
Wojna z Eviellan jest za nami.
I co czuje wobec ciebie?
Zbierasz zasługi, jemu zostawiając...
- rzeź, przelaną krew i wojnę. - Jego uczucia nie mają znaczenia.
Gdy przyjdzie czas, przyjmie mnie jako swojego króla.
Módl się o to.
Może nie obejść się bez walecznych czynów.
OBÓZ KSIĘCIA VIRIDIANA — EVIELLAN
To, czego dokonaliśmy,
to ledwie początek.
Stary świat...
słabnie.
A ogień,
który wzniecimy,
zniszczy wszystko na swojej drodze.
Weź te listy.
Wybierz pięciu Czerwonych Jeźdźców.
Zniszcz...
każdego...
i wszystko...
na swojej drodze.
Panie.
Vokia?
Przygotuj konie.
Już.
Ostatnie rundy!
Ostatnie przygotowania!
Miło cię poznać.
Nazywam się Foldo, a ty?
Ojejciu.
Przepraszam.
Moja broń jest głodna.
Nakarm ją.
Pozwól.
Tiuri?
Skup się.
Atakuj.
Tarcza!
Tiuri.
- Po co to? - Widziałeś?
Nie ma szans.
Jesteś mniejszy
i nie tak silny,
ale to znaczy, że jesteś szybszy, trudniej cię trafić.
Dziś są pewni siebie, ale jutro będzie inaczej.
Rób to, czego cię nauczyłem, a odniesiesz sukces.
Ten jest nasz.
Spokojnie.
Naprawdę.
Nie chcę kłopotów.
Broń.
Każda.
Dobrze.
Trzeba uważać.
Znam cię.
Mówią na mnie Czarny Rycerz z Białą Tarczą.
- Zapewne przez czarną zbroję i białą... - Zamknij się!
Mogę?
- Marznę... - Odejdź od broni.
Ależ przyjacielu.
Śledzisz mnie od dwóch dni.
Nie przyjaźnimy się.
Ruchy.
Miałem nadzieję,
że odbędziemy cywilizowaną rozmowę.
Rozmowę o czym?
Obaj wiemy, że jeśli plan księcia się powiedzie,
zginą tysiące ludzi.
Więc daj mi ten list.
Pomóż mi go powstrzymać, zanim wszystko zniszczy.
Czas się pożegnać... przyjacielu.
Gdzieś ty był, do diabła?
Miałem...
Miałem się schować
i wziąć go z zaskoczenia.
Właśnie. Schować się.
Na minutkę.
Nie miałeś robić sobie wakacji. Prawie uciął mi głowę.
Jest tam?
Rozpoczynamy igrzyska.
Kontruj!
Czemu nie kontruje?
Chcesz oberwać?
No chodź!
Frajer!
Tak!
No dobra.
Może być.
Wygrywa?
Nie przegrywa.
To coś innego.
Jeźdźcy na pozycje!
Tak!
To mój brat!
Panie, szamanka jest w środku.
Szamanka, o panie.
Twój wódz nie żyje.
Teraz służysz mnie.
To zabawne?
Nie będę ci służyła.
Czy wiesz,
jak podbiłem wasz kraj?
Jak dla mnie, w ogóle go nie podbiłeś.
Tylko go zniszczyłeś.
W walce na śmierć i życie
żadne miejsce nie ukryje duszy.
Tak podbiłem Eviellan.
Ja znam Eviellan.
Za garść plonów...
mordujesz, palisz...
i myślisz, że nas rozumiesz.
Nie będę ci służyła.
A beze mnie...
niczego się nie dowiesz.
Zaczyna się.
Najpierw mrok...
co niszczy wszystko.
Potem wojownik o mocy tak wielkiej,
że rozrywa duszę na strzępy.
- Znam przepowiednię. - Ty to rozpocząłeś.
Nie mam już wyboru, nikt nie ma.
Służyłam tamtemu wojownikowi.
Nie tobie.
Nigdy nie dostaniesz mojej mocy.
Czyżby?
Przetrwałeś.
Wiem, liczyłeś na więcej.
Przetrwałeś pierwszy dzień.
Pięciu zostało wyeliminowanych, ale nie ty.
Dasz radę.
Tak sądzi twój mąż?
Chce tylko twojego sukcesu.
Chce chronić swoje cenne imię.
Sir Tiuri to dobry człowiek.
Ocalił cię.
A mnie ochronił.
Inni żołnierze prowadzili nas z Eviellan w łańcuchach.
Dla niego byliśmy ludźmi.
Zdobył moją miłość.
I zasłużył na twoją.
Znowu to samo.
To się ciągle dzieje.
Te głosy.
Powstrzymaj je.
Jak?
- Skup się na czymś innym. - To nie działa.
Musi.
Co to?
To twojego ojca.
Nigdy się z nim nie rozstawał.
Może ci pomóc.
A nasz kandydat z Eviellan?
Sir Tiuri Malutki.
Czemu w ogóle go dopuszczamy?
Szkaluje nasz honor.
Zignoruj go, Tiuri.
To przez piwo.
Nikt nie chciał cię obrazić.
Ocaliłeś bezpańskiego psa.
- Dałeś szczenięciu swoje imię. - Fakt.
Jest to akt dobroci,
który każdy uszanuje.
To szczenię...
było bite, przypalane, głodzone
i wypędzone z domu, zanim nauczyło się chodzić.
Widziało śmierć częściej niż my wszyscy razem wzięci.
Mimo tego nie stał się osobą
o sercu z kamienia.
Nigdy nie odmówił pomocy komuś, kto jej potrzebował!
Więc...
myślcie, co chcecie, ale wiedzcie,
że wolę to szczenię od rozpuszczonych zarozumialców,
noszących wasze imiona.
Jeśli wygra, przejdzie dalej.
To możliwe?
Tak!
- Nic ci nie jest? - Zamknij się i kończ.
Nie będziesz walczył?
Zrobię to, za co zapłacił twój ojciec.
Myślałeś, że naprawdę mnie pokonałeś?
Nie.
Możesz wygrać tylko wtedy,
gdy twój ojciec zapłaci przeciwnikowi.
Nieprawda.
Nieprawda!
To prawda?
- Tiuri. - Ojciec mu zapłacił?
- Wygrałeś, kogo to obchodzi? - Mnie.
Nie zasłużyłem, żeby dołączyć do reszty.
Tiuri, posłuchaj mojej rady i zapomnij.
- Chcę wiedzieć. - Co chcesz wiedzieć?
Czy członek tej rodziny zostanie rycerzem
jak jego przodkowie, bez wyjątku, przez 300 lat?
Czy będę siedział i patrzył, jak chłopiec, którego uratowałem,
któremu dałem imię...
upokarza mnie przed cały dworem?
Zrobiłem, co musiałem.
Ty też to zrobisz.
Nie mogę.
- Nie zasłużyłem. - Nie zasłużyłeś?
Zapomnij o tych skrawkach sumienia.
Nie zasłużyłeś na sumienie.
Na nic jeszcze nie zasłużyłeś!
Dopóki na nie nie zapracujesz, masz dołączyć do reszty.
Jeśli tego nie zrobisz, to przysięgam na wszelkie świętości...
nigdy już na ciebie nie spojrzę.
Jak mógł stać z nami przed królową?
Nie ma wstydu?
Nie będzie z niego rycerz.
- Będzie oszustem. - To miejsce Tristana.
- Sądzisz, że o tym nie wiem? - To co tu robisz?
Gdybyś się szanował, już by cię tu nie było.
Może nie mogę.
Nie pomyśleliście o tym, że nie mam wyboru?
Możesz się okłamywać.
Wiemy, czym jesteś. Dopilnujemy, by wszyscy wiedzieli.
Szacunek, bachory!
Każdy człowiek w Dagonaut
oddałby pierworodnego, żeby dostać choćby cień szansy
na bycie na waszym miejscu.
I jak to wykorzystujecie?
Sprzeczacie się
i piszczycie jak banda głodnych świń.
Jeszcze słowo...
a przetnę ci te bryczesy
i spędzisz nocne czuwanie
z tyłkiem na wierzchu.
Zrozumiano?
A ty...
Masz więcej do udowodnienia niż oni.
Spróbuj zachowywać się...
jak rycerz.
Oto wasze ostatnie wyzwanie.
Grobowiec...
Zaginionych.
Szczęśliwcy...
znowu odwiedzą to miejsce
dopiero w dzień swojego pogrzebu.
Spoczywają tu rycerze z tysiąca lat.
Dziś w nocy...
dołączycie do nich.
Przez kolejnych 12 godzin
tutejsze duchy,
które wypełniały przerażeniem serca ludzi,
aż ci z szaleństwa się topili,
sprawdzą każde z was.
Co by się nie działo...
czego byście nie doświadczyli...
nie wolno wam rozmawiać.
Nie wolno wam...
się ruszać.
Nie wolno wam,
pod żadnym pozorem,
wyjść...
z tej kaplicy.
Porażka jednego...
to porażka wszystkich.
Zrozumiano?
Przyklęknijcie.
Czas na cichą...
kontemplację.
Obym tak was zastał o wschodzie słońca.
Co to było?
Nie wiem.
- Możemy je zapalić? - Nie.
Mamy się nie ruszać.
Mamy się też zamknąć.
Zapalę jedną.
Otwórzcie drzwi!
Błagam!
Pomóżcie mi!
Otwórzcie!
Co robimy?
Błagam!
- To może być sprawdzian. - Albo Szarzy Jeźdźcy.
Upewniają się, że nie przerywamy czuwania.
A jeśli to nie oni?
A jeśli ktoś potrzebuje pomocy?
To jest w złym miejscu, prawda?
Wiesz, co oznacza porażka.
- Wstyd. - Hańbę.
Śmierć w męczarniach.
Siedź na miejscu. Nie ruszaj się.
Proszę!
Błagam!
Co robisz? Powstrzymajcie go!
Dzięki Bogu.
- Chodź ze mną. - Nie mogę.
On umiera.
- Mój pan umiera! - To jego problem, nie nasz!
Potrzebuje pomocy.
Proszę.
- Nie możemy go zostawić. - Możemy i to zrobimy.
Schowaj to, głupcze.
- Jest daleko stąd? - Bardzo blisko.
Pokażę.
Tiuri, nie rób tego.
Szybko wrócę.
Czerwoni Jeźdźcy nas dogonili.
Jestem, panie.
Umieram, Vokia.
Została mi godzina.
Oni są już blisko.
Podejdź.
No podejdź.
Naprawdę?
Taką pomoc znalazłeś?
Weź ten list.
Weź go.
Dostarcz go królowi Favianowi w Unauwen.
Rozumiesz?
Mój pierścień też.
To dowód, że list jest ode mnie.
Cała przyszłość,
nie tylko przyszłość Unauwen,
ale też Dagonaut.
Nie mogę.
Gdy nadejdzie kolejna pełnia, będzie już za późno.
To za 14 dni.
Unauwen jest 1000 mil stąd, to nierealne.
Wcale nie.
Nie na Ardanwenie.
Daj mi list.
Chodź.
- Pojadę po pomoc do Dagonaut. - Nie rozumiesz.
Nikomu nie można ufać.
Bierz list, wskakuj na Ardanwena i jedź.
A on?
Ten stary głupiec?
Jest słabszy ode mnie.
Nie wyjechałby z lasu.
Musisz to zrobić.
Przysięgnij.
Nikomu o tym nie powiesz
i doręczysz go królowi.
Przysięgnij.
To oni. To Czerwoni Jeźdźcy.
Nadszedł czas. Podaj mi miecz, proszę.
Wracaj!
Wracaj tu!
- Panie... - Idź.
- Nie ma tu listu. - Niemożliwe.
Pusto.
Inne ślady.
Jest tu ktoś jeszcze.
Tam.
Na konie!
O Boże, nie! Nie!
Przestań!
Zatrzymaj się!